W jeździectwie możemy wyróżnić różne rodzaje przeszkód dla konia, czyli elementów, które zwierzę musi pokonać skokiem. Niektóre z nich zaliczamy do tak zwanych przeszkód terenowych, inne są sztucznie wykonane przez człowieka. Warto nieco więcej dowiedzieć się na ich temat!
Przeszkody terenowe - co do nich zaliczamy?
Na swojej trasie koń może mieć do pokonania najróżniejsze przeszkody, które należą do topografii terenu. Nierzadko są to naturalne elementy krajobrazu - przykładem będą między innymi rowy, skarpy i inne wzniesienia. Do przeszkód terenowych zaliczamy także te, które zostały zbudowane przez człowieka. Przykładem są płoty, nasypy, mury czy żywopłoty. Główną cechą przeszkód terenowych jest ich stałość. Ponadto nie ma w nich żadnych elementów ruchomych, które mogłyby stanowić dodatkowy problem dla wierzchowca. Do przeszkód terenowych zalicza się również sągi drewna, stoły z bali czy snopy siana, jeśli zostały celowo ustawione jako przeszkody na trasie wierzchowca. Warto podkreślić, że tego typu elementy mogą być ustawiane pojedynczo lub grupowo.
Przeszkody sztuczne - przykłady
Poza przeszkodami terenowymi wyróżnia się także przeszkody sztuczne. W tym przypadku są to elementy całkowicie przenośne i stworzone z myślą o zawodach sportowych. Z łatwością można je zatem zdemontować i przenieść w inne miejsce. Sztuczne przeszkody dzielą się na pionowe oraz szerokie.
Przeszkody sztuczne pionowe
Jedną z najpopularniejszych przeszkód sztucznych pionowych jest stacjonata. Buduje się ją z dwóch stojaków oraz drągów, które można także zastąpić deskami. Należy ona do grona przeszkód pojedynczych. Innym przykładem jest koperta - w tym przypadku drągi lub deski krzyżują się ze sobą. Do pionowych przeszkód zalicza się także bramę sztokholmską - jak sama nazwa wskazuje, przypomina ona bramę, ale może też imitować drzwi do boksu. Na samym środku ma najniższą wysokość. Pionowe przeszkody to również mury i tak zwane hydry, których znakiem rozpoznawczym są wystające gałęzie (zwykle brzozowe lub drzew iglastych).
Przeszkody sztuczne szerokie
Do przeszkód sztucznych zaliczamy również tak zwane elementy szerokie. Jednym z nich może być rów z wodą, który koń musi przeskoczyć na swojej trasie. Popularną przeszkodą szeroką jest także okser (oxer), składający się z dwóch stacjonat o takiej samej lub zbliżonej wysokości. Co ciekawe, z dwóch stacjonat buduje się także pijanego oksera, ale w tym przypadku drągi zawiesza się ukośnie. Kolejną sztuczną przeszkodą szeroką jest wachlarz. Montuje się go z trzech belek, które następnie przyczepia się po jednej stronie do pionowej belki, a po drugiej do trzech osobnych stojaków.
Podsumowanie
Jeśli chcesz spróbować swoich sił w skokach, w pierwszej kolejności powinieneś poznać najpopularniejsze przeszkody dla konia. Zacznij od pokonywania najniższych stacjonat, aby przekonać się, czy Twój wierzchowiec jest przygotowany na nowe wyzwania. Pamiętaj, że skoki przez przeszkody wymagają regularnych treningów i cierpliwości. Wśród ras szczególnie zalecanych do tej dyscypliny warto wyróżnić konie holsztyńskie.